คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน อาจมีคำหยาบกรุบกริบพอเป็นอรรถรส อยากให้อ่านเอาฮามากกว่าเครียดนะจ๊ะ
 
กราบสวัสดีมิตรรักแฟนบลอคที่ไม่รู้ว่ามีรึเปล่า แต่เดาว่าไม่มี
ก่อนที่บลอคจะเน่าไปมากกว่านี้ ประจวบเหมาะกับอะไรไม่รู้มาดลใจ
ให้เจอคนเมามานั่งข้างๆบนรถเมล์ เลยมีเรื่องอัพเลย
 
เรื่องมีอยู่ว่า....
อีฝ้ายขึ้นรถเมล์ตอนเช้าเพื่อจะไปเรียน แล้วได้ที่นั่งเบาะคู่ด้านใน
ผ่านไปสักพักก็มี ชายหนุ่มคู่หนึุ่งขึ้นมาด้วยกัน
หนึ่งหน่อ นั่งข้างเราอีกหนึ่งหน่อไปนั่งไหนก็ไม่รู้ไม่ได้มอง
 
โอเค..ก็นั่งรถเมลไปเรื่อยๆๆๆไม่ได้มีอะไร
เหตุมันเกิดเพระาว่าไอ้ที่มันนั่งข้างๆเราน่ะมันหลับ
แล้วเวลาคนหลับบนรถเมล์ตัวมันจะโงนเงนๆใช่ป่ะ
ตอนแรกก็พอรับได้อ่ะนะ เอียงไปเอียงมา แต่สักพักก็เริ่มรับไม่ค่อยได้
เพราะมันเล่นเอนมาทั่งตัว ประหนึ่งจะซบไหล่เรา
ตอนแรกก็นั่งยืดตัวมันจะได้ซบไหล่เราไม่ถึง คราวนี้พี่แกแม่มเอาด้านข้างตัวมันน่ะพิงเลยจ้าาาา
 
 
ก็ไม่รู้อ่ะว่าจะทำไง ไม่ค่อยได้เจอเหตุการณ์แบบนี้
ในใจก็อยากจะปลุกอ่ะ แต่อีกใจก็แอบแบบจะดีเหรอไรงี้
แล้วพี่แกเริ่มรุกร้ำความเป็นส่วนตัวในการนั่งรถเมล์และสร้างความเดือดร้อนในระดับ
"นี่กูจำเป็นต้องทนรึเปล่า?",,,,แล้วก็ตอบตัวเองว่าไม่ทนดีกว่า
 
เราเลยจิ้มๆไหล่พี่ท่านแล้วเรียก พี่คะๆ ในใจกะบอกว่านั่งดีๆตรงๆหน่อยได้มั้ย
คือ...เวลานั่งรถเมล์เบาะคู่อ่ะคนเราก็จะนั่งกันตรงๆอ่ะนึกออกใช่มั้ย
แต่อีนี่ นี่แบบนั่งริมนอกเบาะคู่แล้วหันขาออกไปข้างนอกที่นั่งอ่ะ
แบบหันขาออกไปล้ำที่คนยืนโหนรถอ่ะ
 
แบบกางขาแล้วกะเอาหลังพิงกูเต็มที่เลยนี่หว่า
สะกิดก็แล้วไม่ยอมตื่น แล้วก็ได้กลิ่นเหล้าเลยสรุปได้ใจความว่าอีนี่เมาแน่ๆ
เรียกยังไงก็ไม่ยอมตื่น เอานิ้วจิ้ม เขย่าไหล่ ยังไงก็ไม่ยอมตื่น คนนั่งข้างหลังก็เริ่มมอง
เราก็ได้แต่เอามืออีกข้างอ่ะยันมันออกไปให้มันไม่พิงเรา
แต่คือมันหลับอ่ะ แบบเมาหลับมันทิ้งน้ำหนักมาเต็มที่เลยอ่ะหนักจ้าาา
สาวน้อยผู้บอบบางรับไม่ไหวจ้า
 
ส่งสายตาขอความช่วยเหลือกระเป๋ารถเมล์สาวร่างยักษ์ให้ช่วย ชีเดินผ่านไปมาก็เห็นนะ
แต่แบบไม่ช่วยเลยอ่ะ
เดินไปนั้งตรงเกียแล้วจี๋จ๋ากะคนขับ
แบบ แสรดดด มึงเห็นความลำบากและกระแสความอ้อนวอนในสายตากูบ้างม๊ายยย ไม่มีน้ำใจเลยนายอ่ะห์
 
โอเค..กูคงต้องช่วยตัวเองแล้วจุดนี้
เหมือนพอเราดันๆคนเมามากๆท่าเค้าก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ
จนคราวนี้มันจะนอนตักเราอยู่แล้วจ้าาา เอียงมาขนาดนั้นเลยอ่ะ
 
เราแบบตัดสินใจลุกกูยืนโหนก็ได้กูไม่ทนแล้วแม่ม คือยอมรับว่าโง่อ่ะ
ไม่ลุกแต่แรกเสียดายที่นั่ง ที่ที่เราต้องลงยังอีกไกลอ่ะ
รถเมล์คนไม่เยอะแต่แบบก็ต้องยืนอ่ะ....แต่ก็โอเค๊ กูยืนก็ได้
 
เราก็ลุกพรึ่บเลย แต่คือออกไม่ได้อ่ะเรานั่งด้านใน
มันนั่งด้านนอก แล้วขาข้างนึงมันขวาง เราก็เลยเอาหนังสือที่ถืออ่ะ
จิ้มๆขามัน แล้วเรียกแบบ พี่คะๆ ก็ไม่ตื่น
แถมยกนิ้วขึ้นมาโบกใส่เรา ทั้งที่หลับๆอ่ะ feel แบบโบกนิ้วชี้ จุ๊ๆ
เหมือนคุโด้ ชินอิจิ ทำใส่รันเวลารันตั้งสมมติฐานผิด
 
เราแบบอี้เหี้ยยยยยยยย(ในใจ) คือกูจะออก กูไม่ทนมึงแล้ว มึงจะโบกนิ้วจุ๊ๆทำซากไรวะ
กวนตีนกูอยู่ใช่มั้ยเนี่ย บอกความจริงมาว่ามึงไม่ได้หลับใช่ป่ะ?
 
เราก็เงยหน้าสูดอากาศลึกๆแล้วเอามุมหนังสือจิ้มขามันอีก
แล้วระดับเสียงห้วนขึ้น เลวขึ้นเสียงหยาบ (แต่หน้ายังสวย,,โอเคให้เวลาทุกคนหันไปอ้วก3วิฯ)
เรียกมัน พี่ๆ (สังเกตว่า คะ หายไป แต่สติลเรียกพี่)
ก้ไม่ตื่น,,,กระเป๋ารถเมล์ยืนอยู่ตรงแถวคนขับมองเราแต่ไม่ช่วย
กูขอให้มึงเป็นกระเป๋ารถเมล์ตลอดชีวิต แสรดดดดด
ไม่อยากดูถูกคนเลยแต่มึงโคตรไม่มีน้ำใจอ่ะเอาจริงๆ
คนบนรถก็เริ่มมอง เราจะปีนข้ามขามันออกมาก็ไม่ได้สูงเกิน เดี๋ยวกระโปรงเปิด
 
จนมีน้าผู้ชายคนนึงวิ่งมาจากท้ายรถ จับมันหมุนตัวอ่ะหลบให้เราออกอ่ะ
แล้วบอกมันว่า "นั่งให้มันดีๆหน่อย เอ้อ คนเค้าจะออกเนี่ย"
มันก็ยังไม่ตื่นนะ เค้าจับหมุนหลบเราหมุนกลับไปนั่งก็หลับ
เราเลยออกมาได้แล้วมายืนโหนเอา อารมณ์เสียแต่เช้าเลยจ้าาา
วาเลนไทน์แฟนก็ไม่มี(นี่คือเหตุผลที่โกรธ?) ยังมาเจอคนเมาอีก
 
 
พอออกมายืนโหนก็นึกขึ้นได้ว่ามันมีเพื่อนขึ้นมาด้วยนี่หว่าเมื่อกี้น่าจะตะโกนนะ
"ไอ้คนที่ขึ้นมาด้วยกันอ่ะมารับผิดชอบดูแลหน่อยเด่ะ" นึกไม่ทันคิดแล้วก็เจ็บใจ
แต่ก็โอเคอ่ะ..ออกมาได้แล้ว
แล้วตอนที่น้าที่มาช่วยอ่ะนึกว่าพวกเดียวกันกับคนเมาเลยไม่ได้ขอบคุณ
หน้าเหวี่ยงมากด้วย ไม่กล้ามองหน้าคนบนรถด้วยอาย
(อายไรก็ไม่รู้เราไม่ได้ทำไรเลย มันดิ่ควรอาย)
เสียใจนะเนี่ย รู้สึกผิดที่ไม่ขอบคุณ  เหมือนมันเลยจุดที่จะหันหน้าไปขอบคุณแล้วอ่ะ
 
พอเราลุกแล้วไอ้คนเมาก็คงนั่งริมนอกอยู่กั๊กที่ว่างด้านในไว้อ่ะ คนขึ้นมาก็ไม่มีใครกล้านั่ง
แล้วมีผู้ชายคนนึงเดินไปยืนตรงที่นั่งนั่นอ่ะ แล้วมองกระเป๋ารถเมล์
เป็นผู้ชายปุ๊ป กระเป๋าเจ๊แกปรี่เข้ามาเลยจ้าาา ว่าคนเมา
"เหยิบๆเข้าไปดิ๊ นั่งดีๆหน่อยคนอื่นเค้าจะได้นั่งได้"
ใช่ซี๊พอดีเราเป็นผู้หญิงนี๊เลยไม่อยากช่วยใช่ป่ะ
 
แล้วแบบคือไอ้คนที่ขึ้นมาด้วยกันกะมันตอนแรกก็แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ไม่รู้จัก
แล้วดันมาลงป้ายเดียวกันกับเรา
พอจะลงรถรีบวิ่งมาปลุก มึงรู้จักกันทันทีเลยนะ
เมื่อกี้เมิงหายไปไหนมาจ๊ะ สาดด
 
นั่นแหละ วาเลนไทน์กูห่วยสุดๆจ้า
พอมานั่งคิดๆแล้วก็แปลกดีอ่ะ จะโกรธก็หายแล้วป่ะแบบ...
ก็เค้าเมาป่ะวะ แบบไร้สติอ่ะ ก็ดีกว่าโดนลวนลามนะเออ
 
 
 
 
ปล.แ้ค้นกระเป๋ารถเมล์อ่ะ เอาจริงๆขอให้เป็นกระเป๋ารถเมล์ตลอดชีวิต
 
ปล.2 รู้สึกผิดที่ไม่ขอบคุณน้าที่ช่วย คือมาบอกในนี้เค้าก็ไ่ม่รู้หรอก แบบเตือนใจทุกคนอ่ะเวลาเจอคนทำดีรีบขอบคุณเค้านะอย่าพลาดเหมือนเรา จะได้เป็นกำลังใจให้เค้าอยากช่วยเหลือคนต่อไปอ่ะ
 
ปล.3 ปากกากูหมึกไม่ออกอีกแล้ว คือเป็นคำสาปที่น่า อะเฟรด มากเอาจริงๆกูเพิ่งซื้อเมื่อสามวันก่อนเองนะ
 
ปล.4 วาเลนไทน์ไม่มีคนให้ชอคโกแลตไม่แคร์เว้ยยย ซื้อเตรียมไว้กินเองตั้งกะเมื่อวานล้าววห์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

โอ่ย เจอแบบนั้นแย่เลยนะคะ
เราก็เคยโดนลวนลามบนรถไฟ รู้สึกแย่มาก =__=''
ป.ล.เขียนได้ฮามากค่ะ ชอบๆ >.< 555555555555  

#1 By Mukkiu on 2013-05-08 02:02